Liturgia Dnia

 
Odsłon artykułów:
1105551

Dekalog ocalenia

W katolickich rodzinach zasady życia moralnego zapisane w Dekalogu wpajane są od najmłodszych lat. Staje się to w ramach zwyczajnego procesu wychowawczego. Bóg wychowując, pedagogizując ludzkość zostawił jej prawo moralne zapisane na kamiennych tablicach, ale wyryte także w ludzkich sercach i sumieniach, co teologia nazwie prawem naturalnym. Dekalog to przymierze Boga z człowiekiem, dokładniej Boga z Izraelem. Zaś w Izraelu widzimy wspólnotę Kościoła, dla której był on typem ludu Nowego Przymierza.

Czytaj więcej: III Niedziela Wielkiego Postu 7.03.2021

Zbawczy sens cierpienia

Śledząc biblijne dzieje zbawienia człowieka, odkrywamy – nie bez jakiejś dozy radości – iż Bóg położył w ludzkości swoje nadzieje, swoje zaufanie. Widzimy to przede wszystkim przez pryzmat wielu biblijnych postaci, w których życie bardzo namacalnie wkroczył Bóg, często zmieniając im całą optykę postrzegania świata i ich roli w dziejach ludzkości. Jedną ze szczególnych dziedzin ludzkiego doświadczenia jest cierpienie. Może ono być różnie pojmowane, tym bardziej odbierane. W zewnętrznym oglądzie cierpienie jest li tylko sporą niedogodnością, sytuacją niekomfortową, udręczeniem. Dotyczy to zarówno cierpienia duchowego i fizycznego. Jednak z perspektywy Bożego pojmowania będzie miało cierpienie znaczenie zbawcze, a nawet charakter specjalnego powołania.

Czytaj więcej: II Niedziela Wielkiego Postu 28.02.2021

Ewangelia zmienia życie

Wydawałoby się, że po tragicznych wydarzeniach w raju (pierwszy grzech) dzieje ludzkości będą naznaczone tylko przegraną rodzaju ludzkiego. Owszem, człowiek odczuł wielkość, a zarazem przekleństwo wolnej woli. Może Bogu powiedzieć: „nie”. I dzieje ludzkości będą nacechowane upadkami człowieka i Bożym miłosierdziem. To Bóg jest wierny człowiekowi, związując swoją boską moc przymierzem: „Zawieram z wami przymierze tak, iż nigdy już nie zostanie zgładzona żadna istota żywa wodami potopu i już nigdy nie będzie potopu i już nigdy nie będzie potopu niszczącego ziemię” (Rdz 9,11). Tęcza pojawiająca się po burzy na niebie zawsze przypomina, że Bóg jest wierny w swoim przymierzu.

Czytaj więcej: I Niedziela Wielkiego Postu 21.02.2021

Bóg zapuszcza się w sferę śmierci

Czy można umrzeć nie umarłszy? Niby brak logiki w tym stwierdzeniu i brzmi ono jak tytuł znanego horroru: „Noc żywych trupów”. A jednak śmierć ma różne wymiary. Najłatwiej określić ją jako śmierć ludzkiego ciała. Jednak to niezbyt pełna prawda o niej. Owszem, śmierć cielesna kończy nasze bytowanie na ziemi. Ostatecznie są i inne formy umierania.

Czytaj więcej: VI Niedziela zwykła 14.02.2021

Syn Boży troszczy się o życie człowieka

„Czyż nie do bojowania podobny jest byt człowieka?” (Hi 7,1). Tak, owszem, ludzki żywot to walka. Walka z różnymi przeciwnościami losu (pewnie ten los niekiedy nosi imię Opatrzności), ludzkimi uwarunkowaniami, swoją grzesznością. Takie jest życie. Ma ono jeszcze inne barwy, wręcz kolory tęczy. To kolor zwycięstw, szczęścia, przyjaźni, miłości. Jednak potrzeba ciągłej energii, by nie trwać w minorowej atmosferze Hioba: „Czas leci jak tkacki czółenko i przemija bez nadziei. Wspomnij, że dni me jak powiew. Ponownie oko me szczęścia nie zazna” (Hi 7,7).

Czytaj więcej: V Niedziela zwykła 7.02.2021