Liturgia Dnia

 
Odsłon artykułów:
1377664

Zapytajmy o naszą wiarę

„Za przykład wytrwałości i cierpliwości weźcie, bracia, proroków, którzy przemawiali w imię Pańskie” (Jk 5,10). Ten głos z kart Nowego Testamentu jest niezwykle donośny i zobowiązujący, pomimo iż niektórzy pragnęliby postacie starotestamentalnych proroków zamknąć w mroku historii. Tak jednak nie da się uczynić, co więcej tego nie wolno robić. Albowiem każdy czas ma swoich proroków, którzy stają na straży wiary, a zarazem są jej krzewicielami. Jak czasy proroków Starego Testamentu wydają się, przynajmniej w zewnętrznym oglądzie, mało przychylnymi dla ich działalności, tak i nasza współczesność od takiej oceny niewiele – o ile w ogóle – odbiega. Każdy czas potrzebuje proroków. Im mniej jest im przychylny, tym bardziej są jemu konieczni. Prorok to świadek wiary, nie zamykanej tylko w przestrzeni prywatnej, lecz przekazywanej, bo tylko wtedy może ona się umacniać. Być prorokiem to przywilej i zobowiązanie każdego ochrzczonego.

Czytaj więcej: III Niedziela Adwentu - 12.12.2021

Otwórzmy się na Mesjasza

Bezwzględne pustkowie. Wszędzie, dokąd sięga wzrok piasek i tylko piasek, niekiedy pomarszczony wzorami utkanymi siłą wiatru. W oddali zarysy zieleni, jakaś oaza, a może po prostu fatamorgana. Bezludzie. Pustka. Taka jest nasza popularna wizja, taki jest potoczny obraz pustyni.

Czytaj więcej: II Niedziela Adwentu - 5.12.2021

Czuwać to być otwartym na Boga

Znów adwentowy czas. Czas oczekiwania i gotowości. Dzisiaj już na Chrystusa nie czekamy jak na kogoś, kto nas zaskoczy. Albowiem On jest zawsze z nami. Jednak Adwent ma zawsze coś z wymiaru rzeczywistego oczekiwania i czujności jako ćwiczenia się w gotowości na ten adwent ostateczny w Chrystusowej Paruzji.

Czytaj więcej: I Niedziela Adwentu - 28.11.2021

Jesteśmy królewskim rodem

Kiedy czas się dopełnia – a takim momentem jest koniec roku kościelnego – zwracamy się ku Temu, który jest Panem wszelkiego czasu, czyli do Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata.

Jest Królem, bo „powierzono Mu panowanie, chwałę i władzę królewską, a służyły Mu wszystkie narody, ludy i języki. Panowanie Jego jest wiecznym panowaniem, które nie przeminie, a Jego królestwo nie ulegnie zagładzie” (Dn 7,14). Tak widział królewskość oczekiwanego Mesjasza starotestamentalny prorok Daniel. Można je interpretować w sensie militarnym, ale na pewno nie jest to prawidłowe działanie.

Czytaj więcej:  Niedziela Chrystusa Króla - 21.11.2021

Bóg osądzi nasze życie

Prawdą niepodważalną jest, że przemija postać tego świata, a nasze życie jest ulotne i można je zmierzyć dostępnymi jednostkami czasu. Zmierz roku liturgicznego, trochę może nostalgiczny, bo w naszych warunkach klimatycznych wpisany w słotę jesieni. Kiedy dopełnia się jakikolwiek czas, ludzka myśl kieruje się ku eschatologii. Doczesność przekształcamy na wieczność. Nie można tego dokonać według żadnego z wzorów matematycznych. Tutaj stosuje się zasadę mądrości życiowej, że każdy czyn na swój skutek. Zaś jej przekład teologiczny brzmi następująco: jakość życia doczesnego (moralność, życie według wskazań Ewangelii i zasad życia chrześcijańskiego) będzie miała odzwierciedlenie w szczęściu wiecznym, bądź w jego przeciwieństwie, czyli potępieniu.

Czytaj więcej: XXXIII Niedziela zwykła - 14.11.2021