Liturgia Dnia

 
Odsłon artykułów:
527833

Miłosierdzie – jedno z imion chrześcijaństwa

         Wiele musiało być troski i miłości gospodarza, gdy zakładał winnicę. Ileż miał zaufania, zlecając opiekę nad winnicą konkretnym rolnikom? Cóż za to otrzymał? Niewdzięczność. Jak tu nie unieść się gniewem? Jak tu nie ukarać? Wczytując się w przypowieść o przewrotnych rolnikach łatwo nam potępić niewiernych Żydów, przewrotnych faryzeuszy. O nich przecież bezpośrednio mowa. Ale czy tylko o nich? Może także o nas?

         Dramat gospodarza winnicy to nie tylko dramat tego konkretnego człowieka, ale to także dramat samego Boga. Boża dobroć, Boża miłość wobec człowieka pozostaje często bez echa, bez pozytywnej odpowiedzi.

Czytaj więcej: XXVII Niedziela zwykła (7.10.2018)

Chrześcijańskie oblicze rodziny

         Przypowieść o dwóch synach kieruje naszą myśl ku rodzinie, która jest podstawową komórką życia społecznego, i która tworzy „Kościół domowy”. Od jej kształtu zależy przyszłość każdej społeczności, także Kościoła. Rodzina to przestrzeń formowania się kolejnych pokoleń, tak od strony ludzkiej, jak i od strony życia wiary. Być może ojciec z przypowieści o dwóch synach przeżył i zawód, i wychowawczą porażkę. Zapewne zadawał sobie wiele pytań o błędy wychowawcze, o brak szacunku i posłuszeństwa ze strony synów, może nawet o swoją przyszłość – nazwijmy to bezpośrednio - starość.

Czytaj więcej: XXVI Niedziela zwykła (30.09.2018)

Chrześcijański sposób korzystania z wolnego czasu

         Każdy czas jest darem Boga. Darem, którego nie można przecenić. Także czas odpoczynku, wakacji, urlopów ma wymiar Bożego daru, nawet Bożych zadań wobec człowieka. Odpoczywając niejako naśladujemy samego Boga, który przecież pracował sześć dni, zaś siódmego odpoczął (por. Wj 20,11). I Pan Jezus zalecił wypoczynek rozradowanym sukcesami ewangelizacyjnymi Apostołom. Mieli pójść na miejsce osobne i odpocząć nieco.

Czytaj więcej: XXV Niedziela zwykła (23.09.2018)

Troska o katechizację.

         Umiejętność przebaczania. Jakże potrzebna sprawność człowieka, wręcz cnota. Przebaczyć. Cóż to znaczy? Czy tylko nie żywić urazy wobec winowajcy? Pewnie więcej, bo prawdziwie wybaczyć znaczy nawet zapomnieć. Wybaczyć. A ile razy? „Czy aż siedem razy? Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy” (Mt 18,21-22). Wybaczyć siedem razy to wiele, siedemdziesiąt siedem razy to heroizm. Siedem w języku biblijnym oznaczało nie tylko liczbę, ilość, ale także doskonałą pełnię. Tyle, ile trzeba. Więc wybaczyć zawsze i bez wyjątku. Taka jest katecheza Jezusa o umiejętności i cnocie przebaczania. Wymagający jest Chrystus. Niełatwą jest też Jego Ewangelia.

Czytaj więcej: XXIV Niedziela zwykła (16.09.2018)

Chrześcijańskie oblicze szkoły

         Nauka – odwieczne zadanie człowieka. Nie ma chyba w życiu poszczególnych ludzi takiego czasu, w którym nie musieliby się czegoś uczyć. Nauka ma posmak nieśmiertelności, a jej pragnienie czyni człowieka ciągle młodym. „Początkiem jej najprawdziwszym – pragnienie nauki, a staranie o naukę – to miłość. Miłość zaś – to przestrzeganie jej praw, to rękojmia nieśmiertelności, a nieśmiertelność przybliża Boga” (Mdr 6,17-19).

Czytaj więcej: XXIII Niedziela zwykła (9.09.2018)