Mamy różne przywiązania – do rzeczy, miejsc, przedmiotów. Bywa, że stają się one ważniejsze niż to, co w naszych sercach powinno być na pierwszym miejscu, czyli relacja z Panem Bogiem i codzienne życie w Jego obecności.

Warto więc zadać sobie pytanie: czy moje przywiązania nie przysłaniają mi tego, co najważniejsze? Czy potrafię znaleźć czas na codzienną modlitwę, na spotkanie z Panem Jezusem w kościele, a także na wyrzeczenie się czegoś z miłości do Pana? Każdy taki gest ma znaczenie. Możemy być pewni, że Pan Jezus nie zapomni o żadnym, nawet najmniejszym westchnieniu skierowanym ku Niemu. Nie zapomni o żadnej modlitwie, ofierze czy poświęceniu. Pan Jezus jest żywą Osobą. Jest prawdziwie obecny, blisko nas i czeka na nasze serce. Ufajmy Mu z każdym dniem jeszcze bardziej!

Panie Jezu, naucz nas być coraz bardziej zjednoczonymi z Tobą i coraz głębiej wierzyć, że jesteś żywy i prawdziwie obecny na każdej Mszy świętej.

Jezu, ufam Tobie!