Liturgia Dnia

 
Odsłon artykułów:
380321

Nie marnujmy naszych talentów

            Czytając przypowieść o talentach trzeba zrobić dobry rachunek naszych umiejętności, charyzmatów, możliwości. Nie ma człowieka nieobdarowanego przez Boga. Każdy Boży dar to talent i zobowiązanie.

            Widząc bohaterów przypowieści można Boga posądzać o niesprawiedliwość w rozdziale dóbr – talentów. Każdy obdarowany inaczej, ale też inaczej rozliczany – na miarę zobowiązań wypływających z daru. Pięć, trzy i jeden talent. Różnie obdarowani przynoszą różne wyniki swoich zabiegów (por. Mt 25,15). Ci, którzy pomnożyli majątek, otrzymali pochwałę i nagrodę, jednak ów, który jeden talent otrzymawszy, nie umiał się wylegitymować niczym więcej, usłyszał naganę, a i kara była surowa.

Czytaj więcej: XXXIII niedziela zwykła - 19.11.2017 r.

Bądźmy gotowi na spotkanie z Panem

            Mogą być w życiu człowieka różne oczekiwania. Czekam na człowieka, na awans, na pensję, na miłość. I owszem, możne w te oczekiwania włożyć całe swoje serce i energię. Cóż to jest jednak w porównaniu z oczekiwaniem na spotkanie z Chrystusem? Czekam na Niego? Trudne pytanie! Wśród życiowego zabiegania mogę zapomnieć o Tym, który jest najważniejszy. Oczywiście, wiara w Boga jakoś wyznacza treść życia, ale zawsze jest wiele ważnych (bez wątpienia) spraw, które jakoś mogą Go przesłonić.

Czytaj więcej: XXXII niedziela zwykła - 12.11.2017 r.

Aby nie być faryzeuszem

Praktycznie cały dwudziesty trzeci rozdział Ewangelii według św. Mateusza skierowany jest przeciwko faryzeuszom i uczonym w Piśmie. Można byłoby z jakąś ulgą odetchnąć – mnie to nie dotyczy. Cóż bardziej błędnego! I w tym nauczaniu znajdziemy wiele pouczeń i przestróg dla samych siebie, chociaż na katedrze Mojżesza (pierwszego prawodawcy Izraela) – w przeciwieństwie do faryzeuszy i uczonych w Piśmie – nie zasiadamy (por. Mt 23,2). Oto kilka oskarżeń – przestróg. Jakże łatwo w nich odnaleźć siebie.

Czytaj więcej: XXXI niedziela zwykła - 5.11.2017 r.

Dzisiejszym obchodom rocznicy poświęcenia własnego kościoła liturgia nadaje rangę uroczystości. Wskazuje przez to na wielkie znaczenie materialnej budowli, zwanej kościołem. Kościół był i jest miejscem spotkań wyznawców Jezusa Chrystusa.
W pierwszych wiekach chrześcijanie spotykali się na sprawowanie Eucharystii w prywatnych domach. Stąd też miejsce owych spotkań nazywali miejscem zgromadzeń wyznawców Chrystusa. Z biegiem lat zaczęto wznosić budowle o szczególnej architekturze.

Czytaj więcej: XXX niedziela zwykła - 29.10.2017 r.

Posłuszni jedynie Bogu

            Przebiegłość to cecha charakterystyczna faryzeuszów Jezusowego czasu. Pragnienie, by pochwycić Go na słowie, przenikało do głębi ich jestestwa. A On z każdej takiej potyczki wychodził zwycięsko.

            Tym razem okazją, by sprawdzić Chrystusa, a zarazem postawić Go wobec moralnego dylematu, okazała się sprawa podatku, bezwzględnie egzekwowanego przez Rzymian. Ortodoksyjni Izraelici płacenie podatków uważali za religijną zdradę. Było to jakby aprobatą panowania pogan nad narodem wybranym.

Czytaj więcej: XXIX niedziela zwykła - 22.10.2017 r.