Sobota w tradycji Kościoła katolickiego jest dniem szczególnie poświęconym Najświętszej Maryi Pannie. Październik natomiast zaprasza nas w sposób szczególny do modlitwy różańcowej- do tego, by przez paciorki różańca powierzać Maryi nasze radości, troski, lęki i wszystko to, co nosimy w głębi serca.

Czasem jednak brakuje nam czasu. Czasem jesteśmy zmęczeni, przytłoczeni codziennością, a wieczorem opadamy z sił, zanim zdążymy odmówić wszystkie zaplanowane modlitwy. Bywa, że zasypiamy z różańcem w dłoni, być może nawet z poczuciem, że znów nie udało nam się wytrwać do końca. Ale czy naprawdę powinniśmy się tego obawiać?

Bo czy jest coś piękniejszego niż zasnąć z imieniem Maryi na ustach, z różańcem w dłoni i z sercem powierzonym Jezusowi? Czy może być bezpieczniejsze miejsce na zakończenie dnia niż bliskość Matki, która otula nas swoją czułością, i Syna, w którego rękach spoczywa całe nasze życie? Nie zawsze musimy mieć siłę, by modlić się tak, jak sobie zaplanowaliśmy.

Bo najważniejsze w modlitwie różańcowej jest to, Komu powierzamy swoje serce. A jeśli zasypiamy w ramionach Matki i przy Sercu Jej Syna -czyż można wyobrazić sobie piękniejsze zakończenie dnia?