Każdy z nas przeżywa czasem chwile, w których brakuje mu sił, motywacji do codziennych obowiązków. To, co wcześniej przychodziło z łatwością, nagle staje się trudne i wymaga większego wysiłku. Nie pozwólmy jednak, by trudności przysłoniły nam Tego, który jest ponad tym wszystkim- Pana Boga.
Pamiętajmy, że także trudne chwile mają swój sens, bo uczą nas pokory, cierpliwości i wdzięczności za to, co na co dzień tak łatwo uznajemy za oczywiste. Nie skupiajmy wzroku na trudnościach, lecz na Bogu, który pomaga nam przez nie przejść.

Nie zapominajmy o Tej która jest naszą Królową, o Maryi, która zawsze jest przy nas i wstawia się za nami u Boga Ojca. Bo choć nie potrafimy opisać wielkości Jej miłości i piękna Jej Niepokalanego Serca, możemy zawsze powierzać Jej nasze życie, ufając, że jako Matka prowadzi nas do swojego Syna.

“Jakże wielu o Tobie pisało, o Niepokalana, lecz wszyscy z pokorą wyznawali, że nic nie mogli napisać, co byłoby godne Ciebie.” – św. Maksymilian M. Kolbe