„Pan jest moim Pasterzem, niczego mi nie braknie…” – te słowa przypominają nam, jak wielką miłością otacza nas Pan Bóg. To On prowadzi nas przez życie, daje wytchnienie w chwilach zmęczenia, pokój w niepokoju i nadzieję wtedy, gdy brakuje nam sił.

A my czasem nie chcemy dać się poprowadzić, bo wolimy iść własną drogą, podążać swoimi ścieżkami, zamiast zaufać Pasterzowi, który doskonale wie, dokąd nas prowadzi i co jest dla nas dobre. Mamy własne wyobrażenia, plany i oczekiwania, często przekonani, że to właśnie nasze wybory są najlepsze i nieomylne. A przecież jak pięknie i spokojnie żyje się wtedy, gdy zamiast kurczowo trzymać się własnych pomysłów, oddajemy ster naszego życia Bogu i Maryi.

Maryja zawsze pragnie naszego dobra, troszczy się o nas z matczyną miłością i przede wszystkim pragnie naszego zbawienia. Wystarczy zaufać, pozwolić się poprowadzić i uwierzyć, że Boża droga, nawet jeśli nie zawsze jest tą, którą sami byśmy wybrali, prowadzi nas tam, gdzie naprawdę powinniśmy być.