Liturgia Dnia

 
Odsłon artykułów:
1047472

Syn Boży troszczy się o życie człowieka

„Czyż nie do bojowania podobny jest byt człowieka?” (Hi 7,1). Tak, owszem, ludzki żywot to walka. Walka z różnymi przeciwnościami losu (pewnie ten los niekiedy nosi imię Opatrzności), ludzkimi uwarunkowaniami, swoją grzesznością. Takie jest życie. Ma ono jeszcze inne barwy, wręcz kolory tęczy. To kolor zwycięstw, szczęścia, przyjaźni, miłości. Jednak potrzeba ciągłej energii, by nie trwać w minorowej atmosferze Hioba: „Czas leci jak tkacki czółenko i przemija bez nadziei. Wspomnij, że dni me jak powiew. Ponownie oko me szczęścia nie zazna” (Hi 7,7).

Czytaj więcej: V Niedziela zwykła 7.02.2021

Żywe jest Słowo Boże i skuteczne

Mieszkańcy Kafarnaum byli bardzo uprzywilejowani. Chcąc nie chcąc byli świadkami objawiania się boskiej mocy Jezusa z Nazaretu. W pewnym sensie, dzięki temu, że Jezus dłuższy czas przebywał w ich mieście, można by było o Nim też powiedzieć Jezus z Kafarnaum, skoro wielu spośród biblistów to miasto nazywa miastem Jezusa. To tu ludzie „zdumiewali się Jego nauką; uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie” (Mk 1,22). Nauka to przecież słowa. Te mogą być ulotne, ale też mogą człowieka przenikać aż do szpiku kości.

Czytaj więcej: IV Niedziela zwykła 31.01.2021

Pójdźmy za tym, który jest Życiem

„Pójdźcie za mną, a sprawię, że staniecie się rybakami ludzi” (Mk 1,17). Wezwanie skierowane do Szymona i Andrzeja, braci z Kafarnaum. Zastał ich Chrystus pośrodku ich życia. Byli rybakami i w tym momencie zarzucali sieci (por. Mk 1,16). Powołanie wpisane w codzienność. Owszem, musieli pozostawić wszystko, by zyskać jeszcze więcej. Zwykły rybak odtąd już jest niezwykłym rybakiem, bo niezwykłe są jego sieci, a i połów tym bardziej do zwyczajnych nie należy. Pójście za takim Mistrzem, jakim jest Jezus, otwiera człowieka na pełniejsze przestrzenie życia. Już na nie nie spogląda się z perspektywy tylko codzienności (a ta umie być bardzo szara), zwyczajności pracy zawodowej, szeroko pojętych obowiązków. Pójście za Jezusem pozwala w codzienność wpisać nadprzyrodzoność. Cokolwiek czynione ze względu na Chrystusa ma już zupełnie inną wartość. Tak odkrywa się pełnię życia, w której życie nadprzyrodzone i relacja z Bogiem stanowią najistotniejszy wymiar.

Czytaj więcej: III Niedziela zwykła 24.01.2021

Troszczmy się i o ciało, i o ducha

Perspektywa naszego życia duchowego jest następująca: odkryć i zrealizować swoje powołanie. Wpatrujemy się dzisiaj w młodego Samuela, który za radą swego duchowego mistrza umiał powołującemu Bogu odpowiedzieć: „Mów, bo sługa Twój słucha” (1 Sm 3,10). A Bóg był z nim, współdziałając w skuteczności głoszonego prorockiego słowa (por 1 Sm 3,19). Podobnie było z bohaterami dzisiejszej perykopy ewangelicznej: Janem, Piotrem i Andrzejem. Jan i Andrzej odkryli w Chrystusie Mesjasza. Poszli za Nim (por. J 1,37), by potem Andrzej przyprowadził do Jezusa także swego brata Piotra (por J 1,41). Powołanie odkryli we współdziałaniu z Chrystusem.

Czytaj więcej: II Niedziela zwykła 17.01.2021

Początek życia w Chrystusie

Okres Bożego Narodzenia kończymy uroczystością Chrztu Pańskiego. Obie uroczystości ukazują nam Chrystusa pragnącego być bardzo blisko człowieka. Przyszedł na ziemię jako człowiek: „Słowo stało się ciałem” (J 1,14). Doznawał więc wszystkich radości i ograniczeń ludzkiej natury. Był do człowieka podobny we wszystkim oprócz grzeszności. Jednak pomimo tego staje Jezus pośród grzeszników nad Jordanem, by od tego, który nie był godzien pochylić i rozwiązać rzemyk u Jego sandałów (por. Mk 1,7), przyjąć chrzest nawrócenia. Pomimo, iż mocniejszy od Jana Chrzciciela (por (Mk 1,7), z jego rąk przyjmuje chrzest. Pokora Syna Człowieczego – być blisko człowieka, być jak inni.

Czytaj więcej: Niedziela Chrztu Pańskiego 10.01.2021