Dzisiaj Pan Jezus zachęca nas, abyśmy mieli serca czuwające, szczere i pełne ufności. Nie chodzi jedynie o to, by czekać na Jego przyjście, ale by czynić to z radością i miłością tak, jak czekamy na ukochaną osobę, na kogoś, kto jest nam bliski, na najlepszego przyjaciela, którego obecność napełnia nasze serce pokojem i szczęściem..

Usłyszano kiedyś taką rozmowę w szkole na religii: Dzieci, nie bójcie się rozmawiać z Panem Jezusem. On zawsze nas wysłucha. Nie krępujcie się mówić do Niego jak do najlepszego przyjaciela własnymi słowami, prosto z serca. Na to zdziwione dzieci odpowiedziały: „A to tak można?”

Tak, można!
Można mówić Panu o wszystkim: o radościach, smutkach, strachu, złości, marzeniach i zwykłych sprawach dnia codziennego. Można przyjść do Niego dokładnie takim, jakim się jest, a nie takim jakbyśmy chcieli być. Bo najlepsza rozmowa z Przyjacielem nie potrzebuje przygotowanego tekstu. Potrzebuje tylko szczerego serca.