Aniołowie – stworzenia Boże, mają ten niezwykły przywilej, że oglądają Majestat Boga i nieustannie wielbią Jego Oblicze. Jakże wielkie jest ich szczęście, że mogą przebywać tak blisko Niego!
Aniołowie są istotami doskonalszymi od nas, ludzi, a jednak Pan Bóg w swojej nieskończonej miłości obdarzył nas niezwykłym darem. Pozwala nam przyjmować Komunię Świętą, w której najściślej jednoczy się ze swoim stworzeniem. W tak ścisłą łączność nie wchodzi nawet z Aniołami (por. Dz. 1804).
A my, choć jesteśmy tak mali i niegodni, możemy otrzymywać ten wielki dar nawet każdego dnia, podczas Mszy Świętej. Jakże wielka i niepojęta jest to łaska! Pan Bóg w swojej nieskończonej dobroci daje nam Siebie tak hojnie i zupełnie za darmo. To właśnie w Eucharystii Bóg pragnie obdarowywać nasze serca niezliczonymi łaskami. Obyśmy tylko potrafili je przyjmować z pokorą, wdzięcznością i coraz większą miłością.

Panie Jezu, prosimy, wzbudzaj w naszych sercach coraz większe pragnienie bycia blisko Ciebie. Naucz nas uwielbiać Cię w każdym naszym czynie, geście i spojrzeniu. Daj nam łaskę, aby całe nasze życie stawało się cichym uwielbieniem Ciebie.

Boże, bądź uwielbiony!