PREZBITERA I MĘCZENNIKA

14 sierpnia Kościół wspomina św. Maksymiliana Marię Kolbego – franciszkanina, kapłana, misjonarza i wielkiego czciciela Niepokalanej. Jego życie było całkowicie oddane Bogu, Maryi i drugiemu człowiekowi. Święty Maksymilian Maria Kolbe (1894–1941) był polskim franciszkaninem, kapłanem, misjonarzem i męczennikiem, który całe swoje życie poświęcił Bogu i służbie drugiemu człowiekowi.

Urodził się 8 stycznia 1894 roku w Zduńskiej Woli jako Rajmund Kolbe. W młodości wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych, przyjmując imię Maksymilian Maria. Studiował w Rzymie, gdzie uzyskał doktoraty z filozofii i teologii. Po powrocie do Polski założył Rycerstwo Niepokalanej, a następnie klasztor i wydawnictwo w Niepokalanowie, który stał się jednym z najważniejszych ośrodków apostolstwa maryjnego w Polsce.

Święty Maksymilian rozwijał działalność wydawniczą i misyjną, a w latach 1930–1936 prowadził misję w Japonii, gdzie założył klasztor w Nagasaki i wydawał japońskie czasopismo katolickie. Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany przez Niemców i ostatecznie trafił do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz. W lipcu 1941 roku, gdy jeden z więźniów został skazany na śmierć głodową, ojciec Maksymilian dobrowolnie zgłosił się, aby zająć jego miejsce. Po dwóch tygodniach, 14 sierpnia 1941 roku, został dobity zastrzykiem fenolu.

10 października 1982 roku papież Jan Paweł II kanonizował Maksymiliana Kolbego, ogłaszając go świętym i męczennikiem. Jego życie jest świadectwem niezwykłej wiary, miłości do Niepokalanej oraz heroicznej miłości bliźniego.

Jest patronem m.in. rodzin, więźniów, dziennikarzy i ruchów trzeźwościowych. Niech św. Maksymilian wyprasza nam odwagę, abyśmy również w codziennym życiu potrafili wybierać miłość – szczególnie wtedy, gdy wymaga ona ofiary.

„Tylko miłość jest twórcza.” – św. Maksymilian Maria Kolbe